Świnki morskie

Świnka morska to przykład zwierzątka, które coraz chętniej hodowane jest w domach. Swoją rosnącą popularność zyskała przez towarzyski charakter i wdzięczny wygląd. Zwierzę to udomowione zostało już 3000 lat temu, a jego ojczyznę stanowią liczne kraje Ameryki Południowej, gdzie do dziś w niektórych miejscach mieszkają dzikie populacje tego gatunku.

Świnki morskie to krępej budowy zwierzątka, o dużych, błyszczących oczach i bezwłosych małżowinach usznych. Stosunkowo krótkie łapki zaopatrzone są w cztery (w przednich łapkach) i trzy (w tylnych łapkach) palce. Sierść u świnek może być krótka, gładka i błyszcząca lub dłuższa układająca się w rozety lub całkiem długa ciągnąca się jak welon. To hodowla tych zwierząt przyczyniła się do powstania wielu pięknych ras.

Zwierzęta te na wolności żyją w małych grupach, toteż nie dziwi fakt, że trzymane w niewoli czują się lepiej, gdy mają towarzystwo. Długość ich życia waha się w granicach 5-7 lat, dojrzałość płciową samiczki osiągają w wieku około 6 tygodni, samce natomiast około miesiąca później. Ciąża u tego gatunku jest stosunkowo długa (68 dni) a samiczka rodzi od 1 do 6 młodych. Dobrze jest gdy samiczka pierwszy raz zachodzi w ciążę przed ukończeniem 6 miesięcy, po tym okresie dochodzi u niej do mineralizacji spojenia miednicy i w każdym przypadku podczas porodu może dojść do komplikacji (zalecane jest wtedy cesarskie cięcie).

Warunki hodowli świnek morskich

Aby świnka miała w domu zapewnione odpowiednie warunki, przyszły opiekun musi zaopatrzyć się w drucianą klatkę. Najlepsza będzie taka, której dno będzie płaskie, gorszym rozwiązaniem jest trzymanie świnek w klatkach z drucianą podłogą, nawet jeśli oczka są dość gęste. W klatce, która powinna być odpowiednio duża, warto zapewnić pupilowi schronienie, w postaci domku lub choćby kartonowego pudełka. Świnka na pewno będzie czuła się u nas lepiej mogąc w każdej chwili schować się w bezpiecznym miejscu. Solidne karmidełko i pojniczek, z którego świnka będzie mogła wygodnie pić wodę koniecznie musi znaleźć się na wyposażeniu. Jako podłoże można stosować gazety, ligninę, piasek lub sianko dobrej jakości, ważne jest jednak, żeby nie pyliło się mocno i nie miało ostrych kawałeczków (np. dużo nadmiernie zdrewniałych łodyg, kłujące lub zbyt drobne trociny), może to bowiem prowadzić do podrażnienia dróg oddechowych, jak również być jedną z przyczyn zapalenia podeszwy stopy, do którego stosunkowo często dochodzi u tego gatunku zwierząt. Niezależnie co zastosujemy jako podściółkę, istotne jest by klatka była często sprzątana. Nieprawidłowe warunki higieniczne również mogą być przyczyną zapalenia podeszwy stopy (skóra podczas długotrwałego kontaktu z moczem zostaje przez niego podrażniona, co ułatwia infekcje).

Odżywianie świnek morskich

Warto napisać słów kilka o karmieniu świnek. Prawidłowa masa ciała dorosłej świnki morskiej waha się w granicach 700-1200 gram. Nieodpowiednio żywiona może mieć zbyt niską lub co się zdarza częściej zbyt wysoką masę ciała, co jest wymieniane jako kolejna potencjalna przyczyna wystąpienia u naszego podopiecznego zapalenia podeszwy stopy. Mówiąc o żywieniu, dodać należy, że zęby świnki przez cały czas rosną, istotne jest więc zapewnienie jej dostatecznej ilości twardego pokarmu, lub też gałązek, które umożliwią odpowiednie ścieranie ząbków zapobiegając ich przerostowi. Przerośnięte zęby sprawiają trudności, a nawet ból podczas jedzenia, a w ekstremalnych przypadkach źle ścierane ząbki policzkowe mogą tworzyć mostki nad językiem. Bardzo ważna rzecz, o której muszą wiedzieć i pamiętać opiekunowie świnek to fakt, że u tego gatunku często zdarzają się niedobory witaminy C. Przedstawiciele tego gatunku nie wytwarzają enzymu (oksydaza L-gulonolaktanowa), który umożliwiałby syntetyzowanie witaminy C, czyli kwasu askorbinowego, z glukozy. Dieta ich w naturze jest bogata w tą witaminę, musimy więc pamiętać o tym i wtedy, kiedy planujemy naszym świnkom jadłospis. I tu ponownie wspomnę o zapaleniu podeszwy stopy, jako że niedobór witaminy C również jest wymieniany jako czynnik predysponujący do wystąpienia tego schorzenia. Co więc powinno znaleźć się w diecie naszej świnki? Przede wszystkim świeże warzywa i wysokiej jakości sianko. To drugie świnka powinna mieć zawsze w klatce, zwracać należy uwagę na zapach siana (nie dawać siana, które ma nieprzyjemny zapach, zatęchłego czy spleśniałego). Zielone warzywa liściaste (w tej grupie szczególnie cenna jest świeża natka pietruszki jako źródło witaminy C), papryka, liście mniszka i rośliny łąkowe (pamiętać, aby w tego typu rarytasy nie zaopatrywać się raczej na trawniku w parku miejskim z powodu zanieczyszczenia jajami pasożytów). Raz na jakiś czas nie zaszkodzi kawałek marchewki czy ugotowanego buraczka, ale ze względu na wysoką zawartość cukrów raczej stosować je sporadycznie- jako smakołyk. Unikać należy monodiety polegającej na podawaniu tylko liści mniszka lub tylko papryki, warto umożliwić zwierzątku samodzielny wybór spośród bogatej kompozycji, zazwyczaj wiedzą najlepiej czego im trzeba. Należy też pamiętać o stosowaniu przeznaczonej dla tego gatunku i odpowiednio zbilansowanej mieszanki nasion, lecz nie powinna ona stanowić bardzo dużego udziału w całodniowym menu. Spożycie przez świnki morskie pokarmu jest uwarunkowane jego objętością a nie zawartością kalorii - zbyt duży udział nasion może szybciutko doprowadzić do otyłości.

Choroby u świnek morskich

Do schorzeń dość często występujących u świnek morskich można zaliczyć:

  • Niedobór witaminy C - objawiać się może kulawizną, brakiem apetytu, posmutnieniem, pogorszeniem jakości sierści oraz spadkiem odporności.

  • Problemy z uzębieniem - wady zgryzu, uszkodzenia zębów, bądź nieprawidłowo zbilansowany pokarm stanowią przyczynę przerastania zębów, niedostatecznego ich ścierania lub ścierania tylko fragmentu powierzchni, co może doprowadzić do zmiany kształtu zębów, to z kolei zaburza proces pobierania i rozcierania pokarmu oraz utrudnia jego połykanie.

  • Ropnie - mogą się rozwijać w różnych okolicach ciała, na skutek zakłucia np. twardymi trocinami. Wypełnione są zwykle bardzo gęstą wydzieliną i często wymagają interwencji polegającej na wycięciu torebki ropnia. Inną przyczyną utworzenia się ropnia w okolicy żuchwy lub szczęki jest przerost zębów trzonowych i przedtrzonowych, wówczas ropień formuje się przy wierzchołku zęba.

  • Pododermatitis - jest to wspominane już zapalenie podeszwy stopy, które dość często obserwuje się u tego gatunku. Jest to bolesne schorzenie, utrudniające zwierzęciu poruszanie się. Wnikliwy czytelnik wie już zapewne, że przyczyna powstawania tego schorzenia nie został jednoznacznie ustalona, do najczęściej wymienianych powodów należą: niedobór witaminy C, otyłość, nieodpowiednie podłoże i podściółka oraz niewystarczająca higiena (zbyt rzadkie usuwanie zanieczyszczonej ściółki).

  • Trudne porody - występuje u samiczek, które po raz pierwszy rodzą w wieku powyżej 6ciu miesięcy. Stan taki zazwyczaj wymaga interwencji chirurgicznej.

  • Cysty jajników - powstają u samiczek w wieku od 1,5 do 5 lat a objawiać się mogą apatią, utratą apetytu, rozdęciem brzucha (cysty mogą osiągać znaczne rozmiary i zajmować dość dużą przestrzeń w jamie brzusznej). Mogą też, choć nie muszą powodować symetryczne łysienia.

  • Kamica dróg moczowych - jest dość częstym problemem u tego gatunku zwierząt, objawy towarzyszą zwykle oddawaniu moczu i jest to utrudnione lub bolesne oddawanie moczu, pojawienie się krwi w moczu (nie należy mylić obecności krwi w moczu ze zmianą barwy moczu spowodowaną np. barwnikami roślin wchodzących w skład diety).

  • Biegunki - różnego tła i o różnym nasileniu. Rozpoznanie przyczyny wymaga wizyty u lekarza weterynarii.

  • Pasożyty zewnętrzne - należą do nich wszy oraz roztocza. Inwazji zazwyczaj towarzyszy niepokój związany ze świądem i wyłysienia

  • Pasożyty wewnętrzne - ich obecność można wykazać stosując regularne badania kału (zwłaszcza jeśli dieta wzbogacana jest o rośliny samodzielnie zbierane np. na ogródkach działkowych lub jeśli zwierzątko ma możliwość spędzania czasu na świeżym powietrzu np w zacienionym miejscu przykryte górną częścią klatki).

Pamiętać należy, że wystąpienie biegunki lub utrata apetytu (bez względu na przyczynę) w krótkim czasie doprowadza do rozchwiania składu mikroflory jelitowej i przyczynia się do rozwoju wtórnych zabórzeń trawienia. Jeśli więc opiekun świnki zaobserwuje, że posiłki zostają nietknięte lub są jedzone niechętnie dobrze jest się wybrać do lekarza weterynarii. Możliwe że konieczne będzie stosowanie żywienia wspomaganego.

Gabinet Weterynaryjny Filemon
ul. Żurawia 19/1A
59-300 Lubin
(76) 756 22 02
numer telefonu Dane teleadresowe - weterynaria w Lubinie




Gabinet Weterynaryjny Filemon

ul. Żurawia 19/1A
59-300 Lubin

tel./fax
(76) 756 22 02
© 2014 Lecznica Weterynaryjna FILEMON
mapa strony